توهین؛ مانعی بر سر راه انتقاد سازنده

چشمم که به اسم سیاستxadمدار مشهور میxadافتد ناخودآگاه دقیقxadتر میxadخوانم. دل خوشی از آن آقا ندارم پس جمله اهانتxadآمیز به او هم ابتدا روی لبم لبخند میxadآورد. میخواهم با یک مثبت به آن جمله من هم نظرم را ابراز کنم اما چیزی مانع میxadشود. یاد خیلی از حرفxadها و اعتقادات خودم میxadافتم و منصرف میxadشوم. این روزها که به مدد فضای مجازی امکان اظهار نظر بیشxadتری برای عموم مردم در مسائل سیاسی پیش آمدهاست، مشابه واقعهxadای که در بالا توصیف شد شاید برای بسیاری از ما رخ دهد. اگر پیشترها تنها در جمعهای دوستانه یا خانوادگی به انتشار عقایدمان نسبت به رجال یا گروهxadهای سیاسی میxadپرداختیم، حال این امکان را داریم که این عقاید را با تعداد گستردهxadای از آدمxadها در میان بگذاریم و یا نسبت به نظرات افرادی که شناختی از آنxadها نداریم واکنش نشان دهیم. همین گستردگی آدمهایی که با کنشxadها و واکنشxadهای ما مواجه میxadشوند، مسئولیتمان را نسبت به فعلی که ممکن است تنها فشردن یک دکمه برای تأیید یک نظر باشد سنگینxadتر میکند. بخشی از این مسئولیت به آموزهxadها و وظایف دینی ما مربوط میxadشود، که بیشxadتر برای دینداران محل ا